चांद मातला, मातला त्याला कशी आवरु
अंगी वणवा चेतला, मला कशी सावरु
कशी पुनवेची निशा,
चढे चांदण्यांची नशा
गेल्या हरवून दिशा,
झाले खुळे पाखरु
आला समुद्र ही रंगा,
त्याचा धिटाईचा दंगा
वेडया लहरीचा पिंगा
बाई झाला की सुरु
गोड गारव्याचा मारा,
देह शिरिशरे सारा
लाख चुंबनांचा मारा
चांद लागला करु
त्याची प्रेमपिशी दिठी,
लावी चंदनाची उटी
झाली अनावर मिठी,
कुठे धीर मी धरु
चांद अंगणी गगनी,
चांद नांदतो भुवनी
चांद अमृताचा मनी
बाई लागला झरु
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment